‏ ایرانی‌ها در طول سفر کجا می‌مانند؟

آذر ۲, ۱۳۹۴
آمارها می‌گویند فقط نیمی از خانواده‌های ایرانی در طول تابستان به سفر می‎روند. آن نصف دیگر حتا یک بار هم از شهر و ‏روستای خود خارج نمی‌شوند و چمدانشان حتا یک بار هم باز و بسته نمی‌شود. ‏

آمارها می‌گویند فقط نیمی از خانواده‌های ایرانی در طول تابستان به سفر می‎روند. آن نصف دیگر حتا یک بار هم از شهر و ‏روستای خود خارج نمی‌شوند و چمدانشان حتا یک بار هم باز و بسته نمی‌شود. ‏

تابستان در ایران بهترین فرصت برای سفر است و خانواده‌ها اغلب تصمیم می‌گیرند در این فصل به سفر بروند. با این حال آمارها ‏می‌گویند فقط نیمی از خانواده‌های ایرانی در طول تابستان بار سفر می‌بندند. آن نصف دیگر حتا یک بار هم از شهر و روستای ‏خود خارج نمی‌شوند و چمدانشان حتا یک بار هم باز و بسته نمی‌شود. و تازه از بین کسانی که به سفر می‌روند، ۶۶ درصدشان ‏خانه‌ی آشناها و بستگانشان در شهرهای دیگر می‌مانند. یعنی بیشتر مردم اگر جایی آشنا و وابسته‌ای داشته باشند تصمیم به سفر می‌گیرند و با ‏هتل و مسافرخانه و اقامتگاه بیگانه‌اند. اولین دلیلش احتمالاً مشکلات اقتصادی است، مردم هتل را جایی لوکس می‌دانند، بدون ‏اینکه نسبت به قیمت‌های هر فصل و هتل‌های مختلف کنجکاوی داشته باشند. ماندن در جایی که هیچ تعلقی بهش نداری، با مزاج ‏ایرانی ما خیلی سازگار نیست. ‏

مرکز آمار از سال ۱۳۸۷ سرشماری در زمینه‌ی گردشگری را شروع کرده. این آمار متعلق به آخرین سرشماری این مرکز است ‏که مربوط به تابستان سال ۱۳۹۲ می‌شود. طبق آمار در تابستان این سال از بیست و دومیلیون خانواده، ۱۲ میلیون خانواده حداقل ‏یک بار به سفر رفته‌اند و ۱۰ میلیون خانواده هیچ سفری نداشته‌اند و در محل زندگی‌ خود تابستان را به انتها رسانده‌اند. ۵۹ ‏درصـد از کسانی که سفر رفته‌اند، شب را هم مانده‌اند اما ۴۱ درصد به خانه برگشته‌اند و سفرشان کمتر از یک شبانه‌روز طول ‏کشیده. بیشتر مسافرانی که شب را بیرون از خانه مانده‌اند با هدف دیدار دوستان و بستگان (۵۳ درصد) و بعد بـا هدفهای گردش و ‏تفریح (۲۴ درصد) و زیارت (۱۵ درصد) سفر کرده‌اند. باقیمانده که شامل هشت درصد می‌شود، با هدف‌هایی مثل درمان و ‏آموزش و خرید یا برای کار از شهر خارج شده‌اند. این آمار الگوی سفر کردن در ایران را به خوبی نشان می‌دهد. ‏

بیشترین هدف اصلی از سفرهای بدون اقامت شبانه، گردش و تفریح عنوان شده در حالیکه بیشتر سفرهای با اقامت شبانه در این ‏فصل، با هدف دیدار دوستان و بستگان بوده‎.‎‏ نتایج نشان می‌دهد که بیشترین اقامتگاه اصلی مورد استفاده در سـفرهای داخلـی بـا ‏اقامـت شـبانه خانواده‌ها، منزل بستگان و آشنایان با ۶۶ درصد، ویلا و آپارتمان اجارهای با ۱۱ درصد و ویلا و آپارتمان شخصی ‏بـا ۶‏‎ ‎درصد بوده است‎.‎‏ بیشتر مردم از ماشین شخصی برای سفر استفاده کرده‌اند و خیلی از کسانی که اتومبیل شخصی ندارند ‏ترجیح داده‌اند همان اطراف منزل اوقات بگذرانند. ‏

این آمار قابل تعمیم به تمام تابستان‎‌های سالهای اخیر است. وقتی به آمار سال ۱۳۸۷ نگاه می‌کنیم فرق چندانی با آمار مربوط به ‏سال ۹۲ نمی‌بینیم و همه‌ی اینها نشان می‌دهد که صنعت توریسم در ایران از نظر اقتصادی و روانی فاقد استحکام لازم برای مردم ‏است. آنها سعی می‌کنند برای سفر کردن از بخش‌های مختلف صنعت توریسم کمک نگیرند و برنامه‌ریزی در این زمینه را کاری ‏شخصی و داخلی می‌بینند.

دسته بندی مطالب:Uncategorized

مطالب مرتبط :

نظری ثبت نشده

ارسال پاسخ