خوش می‌گذرد اما خوشی نمی‌گذرد

شهریور ۱۴, ۱۳۹۴

2294

وبلاگ درِ پشتی پین‌تاپین است. آن جلو همه‌چیز رسمی و وابسته به امکانات موجود و طبق برنامه‌ریزی‌ و حاصل ماه‌ها تلاش همه‌ی همکاران است، سر و شکل حرفه‌ای دارد و بخش‌بخش است. هر بخش در عین هماهنگی با بقیه، وظیفه‌ی مشخصی دارد که باید همان را خوب انجام دهد و در کار بقیه دخالت نکند اما اینجا؛ در وبلاگ، جور دیگری است. اینجا دست آدم‌های آماتور است، آماتور بودن خوب است، مثل تخصصی بودن دست و پای آدم را نمی‌بندد و استانداردها جای آدم را تنگ نمی‌کند. آماتورها راحت حرف می‌زنند و فاصله‌گذاری نمی‌کنند. بالا و دور از دسترس نیستند. به همه جا سرک می‌کشند. بدون هیچ ترتیب و صلاح‌دیدی همه‌چیز را تعریف می‌کنند و چیزی را از قلم نمی‌اندازند و مهمتر از همه ماجراجویند. از ریزه‌کاری‌های سفر می‌گویند، به چمدان‌ها سرک می‌کشند و لباس‌ها را جوری مرتب می‌کنند که کمتر جا بگیرد، هرجا که باشید با شما صبحانه می‌خورند، چشم‌انداز بیرون پنجره را نشان می‌دهند و حتا ممکن است دست توی جیبتان کنند، پول‌هایتان را دربیاورند و بشمارند، و بر اساس آن پیشنهاد دهند کجا بروید که بیشتر خوش بگذرد. همراه شما سوار راحت‌ترین وسیله‌ای می‌شوند که با آن می‌توان راهی سفر شد، گاهی با پای پیاده، گاهی سوار ماشین‌های گذری، سوار قطار و اتوبوس و ماشین شخصی و هواپیما، حتا با اسکیت، به نزدیک و دور.

در پین‌تاپین از همه‌چیز و همه‎جا خواهید خواند، هرچیز که مستقیم و غیرمستقیم به سفر ربط دارد موضوع نوشته‌های ماست. درباره‌ی مردم، جغرافیا و طبیعت، تاریخ و آداب و رسوم و قوانین عجیب، فرهنگ و هنر و ورزش، خوردنی‌ها و دیدنی‌ها و پوشیدنی‌ها.حتا از خود پین‌تاپین هم خواهیم گفت که تویش چه خبر است و پشت صحنه‌اش چه می‌گذرد. پس به پین‌تاپین که آمدید، در پشتی را فراموش نکنید.

دسته بندی مطالب:Uncategorized

مطالب مرتبط :

نظری ثبت نشده

ارسال پاسخ