‏ آنسوی دیوارهای خانه‌ی دایی‌جان ناپلئون

آبان ۲, ۱۳۹۴
یکی از توریستی‌ترین خانه‌های تهران خانه اتحادیه است. خانه‌ای که سالها درش به روی گردشگران بسته بود ولی حالا خبرهای تازه‌ای از آن به گوش می‌رسد.

یکی از توریستی‌ترین خانه‌های تهران خانه اتحادیه است. خانه‌ای که سالها درش به روی گردشگران بسته بود ولی حالا خبرهای تازه‌ای از آن به گوش می‌رسد.

یکی از توریستی‌ترین خانه‌های تهران خانه اتحادیه است. خانه‌ای که سالها درش به روی گردشگران بسته بود و فقط می‌شد از ‏بیرون تماشایش کرد. مجموعه تلویزیونی دایی‌جان ناپلئون در همین خانه ساخته شد و از همان موقع دیگر به اسم خانه‌ی دایی ‏جان ناپلئون معروف شد. اما دلیل اهمیتش فقط این نیست، خانه‌ی اتحادیه مکانی تاریخی و متعلق به دوره قاجار است و ته ‏کوچه‌ای بین خیابان فردوسی و لاله‌زار روزگار سپری می‌کند و هنوز برای خیلی از گردشگران ناشناخته است. خانه اتحادیه ‏سال‌ها در معرض فرسودگی و تخریب بود و حالا چندروزی است که شهرداری آن را خریده تا مرمت کند و تغییر کاربری دهد و ‏شاید به زودی درش به روی همه باز شود. ‏

این خانه- باغ قبل از اینکه دست به دست شود، متعلق به امین السلطان، صدراعظم دوره ناصرالدین شاه، مظفرالدین شاه و محمد ‏علی شاه قاجار بود که بعد از کشته شدن او توسط حاج رحیم اتحادیه خریداری شد و بعد از او هم به ۳۰ ورثه‌اش رسید. به دلیل ‏تعداد بالای ورثه همیشه بر سر خرید یا تغییر کاربری‌اش کشمکش وجود داشت. این خانه ۹هزار متر مربع مساحت دارد و یکی ‏از مهم‌ترین خانه‌های تاریخی دوره قاجار محسوب می‌شود. تنها قطعه‌ی بازمانده از باغ‌های لاله‌زار است که در سال ۱۳۷۱ ثبت ‏ملی شد و در نهایت در سال ۱۳۸۹ با رای دیوان عدالت اداری از این فهرست خارجش کردند و بعد از آن بود که بخشی از آن ‏تخریب شد، به مزایده گذاشته شد و بلاهای مختلفی سرش آمد. هم در آتش سوخت و هم با لودر بخشی از آن را خراب کردند. قرار ‏بود پاساژ شود و چیزی از گذشته‌اش باقی نماند اما انگار جان به در برد و حالا شهرداری می‌خواهد آن را احیا کند. ‏

مساحت این خانه باغ در زمان قاجار بیشتر از حال حاضر بوده و ساختمان‌های آن به مرور از بین رفته است. این باغ در دوران ‏صدراعظمی میرزا احمد خان اتابک میزبان دیدارهای سرنوشت سازی بوده. خیلی از شخصیت‌های انقلابی و سیاسی دوران ‏مشروطه این خانه را پناهگاه خود می‌دانستند. ناصرالدین شاه قاجار هم به این خانه رفت و آمد کرده و ملاقات‌های حساسی در این ‏عمارت داشته است.‏

این خانه مثل خانه‌های دیگر دوره‌ی قاجار اندرونی و بیرونی دارد و از دو جهت دارای درهای ورودی و خروجی ‏است. بخش ‏اصلی آن به‌جا مانده از دوره ناصری است که طی زمان بناهایی به آن اضافه یا از آن کم شده است. در این ‏بناها تزییناتی مثل ‏گچ‌بری متنوع، مقرنس‌کاری با گچ، ستون‌ها و نیم‌ستون‌های شیاردار، پایه ستون‌های شبیه گلدان، سر‏ستون‌های زیبا با نقوش گل ‏وبوته، پنجره‌هایی به سبک دوره قاجاریه، آجرکاری و نماسازی با آجر با طرح‌های مختلف بیش از ‏همه خودنمایی می‌کند.‏ باید ‏امیدوار باشیم که کار مرمت بنا زود به پایان برسد تا بتوانیم خود را به آن طرف دیوارها برسانیم و از این همه زیبایی نصیب ‏ببریم.

دسته بندی مطالب:پشت پرده شهر

مطالب مرتبط :

نظری ثبت نشده

ارسال پاسخ